یادداشت‌های آقا معلم
تجربیات زیسته كلاس درس
                                                        
درباره وبلاگ

این وبلاگ محفلی است كه دل‌نوشته‌ها، برداشت‌ها و گزارش‌های كلاس درس و مدرسه‌ام را به منظور آگاهی همكاران، والدین و دانش‌آموزان عزیزم درج كرده و ضمن به اشتراك‌گذاری، آنها را به بوته نقد و نظر قرار می‌دهم. همچنین با درج تجارب زیسته كلاس، امكان بازنگری و تحلیل كار معلمی‌ام را مهیا كرده تا در نهایت زمینه رشد جمعی و بهره‌وری فرایند آموزش را به ارمغان آورد.
(تلگرام mniroo@)
مدیر وبلاگ : محمد نیرو
مطالب اخیر
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
چندی پیش برخی از همکاران در مورد یادگیری تعاملی با بنده مصاحبه ای داشتند. قصد دارم در طی چند پست، محتوای این مصاحبه را تقدیم همکاران گرانقدر کنم.

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام عرض می کنم خدمت استاد عزیز، جناب آقای نیرو. متشکرم که این وقت را در اختیار ما قرار دادید. خواهش می کنم که بی مقدمه سر اصل مطلب برویم. اگر لطف کنید برای ما توضیح بفرمایید که کلاس ‌‌های درسی که ما داریم با چه مساله ‌‌ای رو به رو هستند که یادگیری تعاملی می ‌‌تواند مسئله آنها را حل کنیم.

بسم الله الرحمن الرحیم

به طور مرسوم که کلاس ‌‌های ما با یکسری مسئله ‌‌هایی مواجه است که خود ما در دوران تحصیل تجربه کردیم، همین الآن هم خیلی از بچه ها در خیلی مدارس آن را تجربه می کند. من فقط لازم هست، این جمله را به عنوان یک مقدمه کوتاه عرض کنم ما معلم ‌‌ها در کلاس درس تدریس می ‌‌کنیم با هدف یادگیری بچه ‌‌ها به عبارتی هدف از تدریس یادگیری است. معمولاً خیلی وقت ‌‌ها در کلاس های ما مسئله اصلی این است که یادگیری در کلاس درس به شایستگی حاصل نمی ‌‌شود.

در این حالت، یادگیری، دایره محدودی از بچه ‌‌ها را در کلاس درس در بر می ‌‌گیرد و بخشی از بچه ‌‌ها با ناکامی در یادگیری به خانه می ‌‌روند و این مسئله، یادگیری را بر دوش آنها قرار می دهد. در این حالت آنها مجبور می ‌‌شوند که با فعالیت ‌‌های اضافه ‌‌تر خودشان را برسانند به مرز یادگیری که می بایست در کلاس درس حاصل بشود.

ناگفته نماند که اگر یادگیری در کلاس درس رخ ندهد عملاً، وقت اضافه ‌‌ای به فعالیت ‌‌های دانش ‌‌آموزان تحمیل و اضافه می ‌‌شود. چه بسا دانش ‌‌آموز اساساً خودباوری خود را درجریان یادگیری از دست بدهد و او تصور بکند من توانایی یادگیری ندارم و طبعاً در انگیزه او تأثیر منفی می ‌‌گذارد و تلاش او را کم می ‌‌کند. تلاش کمتر نتیجه را و موفقیت را از او سلب می کند و مانند یک سیکل خودتشدیدکننده، او را از جریانی اصلی کلاس باز می دارد.

ولی اگر ما بتوانیم کاری را انجام بدهیم که دانش آموزان در گستره حداکثری یعنی هم دانش ‌‌آموزان قوی، هم ضعیف و متوسط، در خود کلاس یاد بگیرند؛ آن موقع می ‌‌توانند گام‌های بعدی که مترتب بر یادگیری است را مانند حل مسئله و ایجاد تثبیت و تسلط بعد از آن، در مرحله بعدی به خوبی انجام دهند. پس اینکه گستره یادگیری وسیع بشود و عمق یادگیری افزایش پیدا کند و ماندگاری یادگیری برای دانش آموزان به ارمغان بیاید این به نظرم می تواند شرایط ایده آلی برای یک معلم و یک کلاس درس باشد. به نظر می ‌‌آید یادگیری تعاملی این کار را در حیطه موضوعات محتوایی درس انجام می ‌‌دهد.

نکته دیگر این است که بچه ‌‌های ما اساساً مهارت ‌‌های تعامل و یک گفتمان مستدل را به طور معمول در کلاس ها را فرا نمی ‌‌گیرند. یعنی بستر فراگیری آن برای ایشان رخ نمی ‌‌دهد و معمولاً دانش ‌‌آموزان ما این مهارت ‌‌های تعاملی را کمتر برخوردار هستند در حالی که می‌دانیم نیاز آن‌ها به این توانایی کمتر از یادگیری محتوای درسی کتاب‌‌ها نیست. آنها در محیط‌‌های اجتماعی اعم از محیط‌های دانشگاهی، شغلی و خانوادگی و غیره همواره نیازمند این مهارت هستند که شیوه‌های تدریس معلم‌محوری کلاس‌ها، عرصه توان‌افزایی دانش‌آموزان در این حیطه مهیا نمی‌شود.

این دو مسئله اساسی بود که من در سال ‌‌های دانش ‌‌آموزی خودم و در سال‌های تدریسم با آن ‌‌ها مواجه بودم و به نظر می ‌‌رسد بر اساس تجاربی که ما داشتیم یادگیری تعاملی می ‌‌تواند رافع این دو مسئله مهم باشد.





نوع مطلب : تجربه زیسته، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :




سه شنبه 24 بهمن 1396 05:54 ب.ظ
وبلاگ بسیار خوبی دارید
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.