یادداشت‌های آقا معلم
تجربیات زیسته كلاس درس
                                                        
درباره وبلاگ

این وبلاگ محفلی است كه دل‌نوشته‌ها، برداشت‌ها و گزارش‌های كلاس درس و مدرسه‌ام را به منظور آگاهی همكاران، والدین و دانش‌آموزان عزیزم درج كرده و ضمن به اشتراك‌گذاری، آنها را به بوته نقد و نظر قرار می‌دهم. همچنین با درج تجارب زیسته كلاس، امكان بازنگری و تحلیل كار معلمی‌ام را مهیا كرده تا در نهایت زمینه رشد جمعی و بهره‌وری فرایند آموزش را به ارمغان آورد.
(تلگرام mniroo@)
مدیر وبلاگ : محمد نیرو
مطالب اخیر
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

در ادامه موضوعات مطروحه در پست انتخاب و هدایت تحصیلی و موضوع مورد مناقشه آن، جناب آقای دكتر حقانی از اساتید بزرگوار و به یادماندنی اینجانب، اظهاراتی دست‌نویس و اسكن شده را در قالب سه صفحه به صورت مكتوب برایم ایمیل نمودند. خاطرنشان كنم كه ایشان نیز از اساتید چندرشته‌ای بوده كه علاوه بر دارا بودن لیسانس فیزیك ریاضی و مهندسی نیروگاه (برق/مكانیك)، واجد فوق لیسانس و دكترای مدیریت آموزشی هستند. ایشان دارای تجربه اجرایی و مدیریتی فراوانی بوده و 30 سال نیز به تدریس دروس مختلف در دانشگاه‌های كشور مشغولند. هم‌اكنون جناب آقای دكتر محمود حقانی عضو هیأت علمی دانشكده علوم تربیتی دانشگاه شهید بهشتی هستند.
عكس فوق در ایام هفته معلم و به قصد تبریك به آقای دكتر حقانی در چهار سال گذشته، در معیت دیگر شاگردان استاد، به یادگار مانده است.

  

بسمه تعالی

جناب آقای مهندس نیرو ایدكم الله تعالی

با سلام. از اینكه وبلاگتان اسباب تضارب آراء و برخورد اندیشه‌ها را فراهم كرده است تبریك می‌گویم، توفیقتان را در ادامه مسیر از خداوند متعال مسألت می نمایم.

مقدمه: بحث بنیادین در خصوص علوم انسانی و پرداختن به پیشینه، عارضه‌یابی و تشخیص راه‌های برون رفت از مشكلات در این مقال نمی‌گنجد لیكن با توجه به اهمیت مباحث مطروحه در پست هدایت تحصیلی و مواردی كه در دبیرستان تزكیه مطرح شده و مشاهده علاقمندی و اظهار نظركنندگان جهت تشهیذ ذهن خوانندگان/بازدیدكنندگان محترم مطالب زیر معروض می‌گردد:

-         نتیجه یكی از پژوهش‌های انجام شده نشان داده است كه فقط 3% از اعضای هیأت علمی تمایل دارند كه فرزندانشان در رشته‌های علوم انسانی ادامه تحصیل دهند.

اینجانب نیز در خلال 30 سال تدریس دانشگاهی با دانشجوی علوم انسانی از خانواده اعضای هیأت علمی برخورد نداشته‌ام در حالیكه در تدریس دروس فنی و علوم پایه مكرراً با چنین دانشجویانی مواجه بوده‌ام.

-         به قول گوته "هیچكس نمی‌تواند ما را بهتر از خودمان فریب دهد." اتفاقاً در انتخاب رشته‌های تحصیلی با حقیقت تلخ و پدیده نامیمونی مواجه هستیم زیرا در جوامع در حال توسعه هنوز این تفكر وجود دارد كه مستعدترین دانش‌آموزان، شایسته ادامه تحصیل در رشته‌های فنی و بعضاً علوم پایه و ندرتاً علوم انسانی هستند.

-         از اینكه موفقیت در رشته‌های علوم انسانی مستلزم دارا بودن قوه تحلیل و استدلال بالا و توانایی خفظیات در خور می‌باشد، تردیدی وجود ندارد. ولی با كمی مداقه آشكار می شود كه روش‌های سنجش و ارزیابی موجود فاقد توانش لازم جهت اندازه‌گیری چنین ویژگی‌هایی می‌باشد (جز حفظیات) لذا انتظار نظریه‌پردازی، بسیار بعید به نظر می‌رسد.

-         از اینكه رشته‌های علوم انسانی در جهان از اهمیت و جایگاه ویژه‌ای برخوردار بوده و قطعاً در كشور عزیزمان نیز می‌بایستی اینگونه رشته‌ها پذیرای بهترین دانش‌آموزان باشند، هیچ‌گونه تردیدی وجود ندارد ولی به نظر می‌رسد تا ایجاد فضای مطلوب و تمهید سازوكارهای لازم گریزی جز سرمایه‌گذاری در مقطع تحصیلات تكمیلی و گزینش دانشجویان رشته‌های علوم انسانی از بین دانش‌آموختگان رشته‌های علوم پایه و مهندسی وجود نداشته باشد.

-         یكی از اظهارنظركنندگان اصلی كه از مدافعین و علاقمندان واقعی علوم انسانی می‌باشند در اثر توصیه‌های ابوی بزرگوارشان در علوم انسانی ادامه تحصیل داده‌اند. به نظر می‌رسد بن‌مایه درك عمیق و فهم اصیل و هدایت بصیر ابوی محترم ایشان هم ناشی از تحصیل در علوم پایه بوده باشد.

-         ضمن احترام به انفكاك رشته‌های تحصیلی و تشعب علوم (بر خلاف اعتقادات شخصی) لاجرم نباید فراموش كرد كه حیات هر جامعه و دسترسی به توسعه منحصراً در گرو دارا بودن انسان‌های توسعه یافته است كه خود مولود و ثمره ارزشمداری رشته‌های علوم انسانی است و مهم‌تر آنكه نباید از آثار منفی غلبه و استیلای تفكر مهندسی بر ابعاد و زوایای مختلف جامعه كه نیازمند تفكر سیستمی و كل‌گرایانه نه نگاه جزءگرایانه و تجزیه‌مدارانه است، غفلت ورزید.

-         به نظر می‌رسد اشكال اساسی از سنگ بنای آموزش‌های رسمی كشور (تاسیس دارالفنون) ناشی می‌شود كه تمركز توجه به رشته‌های فنی و پزشكی بوده است و سال‌ها بعد نیز هنگام گروه‌بندی دانش‌آموزان متوسطه به رشته‌های سه‌گانه توسط اولیاء مدرسه، دارندگان بیشترین نمرات به سوی رشته‌های ریاضی هدایت گردیدند.

-         قابل ذكر اینكه عمده نظریه‌پردازان علوم انسانی جهان (بالاخص در حوزه‌های اقتصاد، مدیریت، فلسفه و ...) دانشمندان و تحصیل‌كردگان رشته‌های مهندسی و علوم پایه بوده‌اند.

-         نكته پایانی را با جمله‌ای از دراكر خاتمه می‌دهم كه می‌گوید جایگاه علوم نظری در جوامع صنعتی و فراصنعتی هر روز بیشتر از قبل هویدا می‌گردد.

بسی مایه افتخارم است كه دیگر استاد بزرگوارم جناب آقای دكتر یزدان منصوریان به جمع نظردهندگان این بحث اضافه شدند. امیدوارم این تضارب مبارك اندیشه‌ها، به ثمرات میمون و راهگشا بیانجامد.


پنجشنبه 4 اردیبهشت 1393 09:05 ق.ظ

ضمن سپاس از توجه شما به این موضوع بسیار مهم، همانطور که جناب آقای دکتر حقانی فرمودند، پرداختن به این بحث بنیادین در این مختصر نمی گنجد. با این حال، همین طرح مسئله و تبیین اهمیت آن را به فال نیک می گیرم و به نظرم می تواند گامی بلند در بهبود وضع موجود باشد. به نظرم پیوند روشنی میان جایگاه علوم انسانی با میزان «معرفت دوستی» و «خرد دوستی» جامعه وجود دارد. به این معنا که هر گاه ما خرد و معرفت را به خاطر خودش، و زیبایی و ارزشش - و نه به خاطر امکانی که برای یافتن شغل پردرآمدتر در اختیارمان قرار می دهد - دوست بداریم، آنگاه ارزش علوم انسانی بیشتر آشکار خواهد شد. اگر همصدا با حکیم طوس باور کنیم که «خرد رهنما و خرد رهگشا / خرد دست گیرد به هر دو سرای» و «خرد بهتر از هر چه ایزد بداد»، آنگاه مواضع ما نسبت به علوم انسانی با آنچه امروز هست، متفاوت خواهد بود. (البته در این کامنت به دلیل محدودیت فضا خرد، دانش و معرفت را مترادف تلقی کردم و به تفاوتهای آنها نپراختم)، ان شاءالله در فرصتی دیگر برای تببین بیشتر موضوع در خدمت خواهم بود.




نوع مطلب : پراكنده، 
برچسب ها : دكتر حقانی، علوم انسانی، مهندسی و علوم پایه،
لینک های مرتبط : دكتر یزدان منصوریان،




سه شنبه 27 اسفند 1392 :: نویسنده : محمد نیرو

به دنبال ابراز ارادت شاگردان حضرت استاد حقانی ذیل مطلبای كاش همان كودك بودیم! ایشان پیامی را ارسال فرمودند كه تقدیم كلیه دانشجویان و ارادتمندان جناب آقای دكتر حقانی می گردد.


در اینجا تنها جمله‌ای كه می‌توانم نسبت به ذره‌پروری ایشان نسبت به اینجانب عرض كنم، فرمایش حضرت امیر علیه السلام در دعای كمیل است كه: و كم من ثناء جمیل لست اهلاً له نشرته (چه بسیار ثناى نیكو كه من لایق آن نبودم و تو از من بر زبانها منتشر ساختى).


جناب آقای مهندس نیرو   زید التوفیقات

دوستان گرامی   زید عزه

معلی بن خنیس ازحضرت امام صادق(ع) نقل میکندکه:هیچ نوروزی نیست که مادر آن متوقع گشایش وفرجی نباشیم.

ازنخستین ادوار زندگی،انسان به بازگشت پذیربودن وتکرار برخی ازپدیده‌های طبیعی ازجمله تکرار فصول پی برده بود. آنگونه که ابوریحان بیرونی درآثارالباقیه می‌نویسد: آغاز سال ایرانی از زمان خلقت انسان روز هرمز ازماه فروردین بود(هم‌زمانی آفتاب درنصف النهار ونقطه اعتدال ربیعی وطالع سرطان).

بااقتباس ازتجربه شاهکارخلقت {مادر شاهکار طبعت است. (گوته)}و مشاهده چگونگی زندگی دوباره آن، آدمیان نیز می‌توانند چنین کنند.

طی چهار دهه سابقه کاری و کسب سه دهه تجربه معلمی، عملکرد بعضی از دانشجویان برایم قابل توجه و تحسین‌برانگیز بوده است. یکی از آنان که افتخار جامعه تعلیم و تربیت کشور می‌باشد، قطعا جناب آقای مهندس نیرو است. همو که بحق و به شایستگی، کسوت گران‌بهای معلمی به تن کرد و زینت بخش این حرفه منیع و رفیع گردید.

از ابتدای آشنایی با ایشان می‌دانستم که دلش برای بهاری کردن تعلیم وتربیت در جوش و خروش است و اطمینان داشتم كه با عزمی جزم و با اتکال به ذات حضرت حق، با موفقیت طی طریق خواهد کرد و کشتی مسئولیت خطیر را به ساحل مقصود ناخدایی خواهد کرد.

اینک نمونه‌ای از عملکرد ایشان همین است که در منظر عزیزان قرار دارد که بی جد و جهد فراوان و سعی وافر و اهتمام کامل انجام آن میسور نمی‌گردید اقدامی خالصانه وموثر كه شمارگان بازدید از وبلاگ ایشان حاکی از عمق تاثیرگذاری و مطلوبیت عملکردشان می‌باشد.

درواپسین روزهای سنه 1392 برای من جای بسی خرسندی است که درآستانه طلیعه سال جدید و آرزوی گشایش موسع و فرجی عظیم درزندگی برای ایشان و همه دوستان، همکاران و بالاخص دانشجویان سابقی که از طریق این حلقه اتصال میمون و مقدس قدرشناسی فرموده و ضمن تداعی تجارب زیبای سنوات گذشته و با هم بودن، مرا مرهون الطاف بی بدیل خویش قرار داده و موجبات غرورآفرینی بیشتر و فزونی التذاذات معنوی ام گردیده‌اند خاضعانه وخالصانه تشکر و سپاسگزاری نموده؛ سعادت و سلامتی، همدلی و هم‌یاری بیشتر همه عزیزان را ازدرگاه ایزدمنان مسألت مینمایم

والعاقبته للمتقین

آستانه نوروز 1393

تهران – محمود حقانی 





نوع مطلب : اطلاعیه‌ها، 
برچسب ها : پیام نوروزی، دكتر حقانی،
لینک های مرتبط : ای كاش همان كودك بودیم!،