یادداشت‌های آقا معلم
تجربیات زیسته كلاس درس
                                                        
درباره وبلاگ

این وبلاگ محفلی است كه دل‌نوشته‌ها، برداشت‌ها و گزارش‌های كلاس درس و مدرسه‌ام را به منظور آگاهی همكاران، والدین و دانش‌آموزان عزیزم درج كرده و ضمن به اشتراك‌گذاری، آنها را به بوته نقد و نظر قرار می‌دهم. همچنین با درج تجارب زیسته كلاس، امكان بازنگری و تحلیل كار معلمی‌ام را مهیا كرده تا در نهایت زمینه رشد جمعی و بهره‌وری فرایند آموزش را به ارمغان آورد.
(تلگرام mniroo@)
مدیر وبلاگ : محمد نیرو
مطالب اخیر
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
پنجشنبه 7 فروردین 1393 :: نویسنده : محمد نیرو
آمدم ای شاه ، پناهم بده خط امانی ز گناهم بده
ای حَرمَت ملجأ در ماندگان دور مران از در و ، راهم بده

ای گل بی خار گلستان عشق قرب مکانی چو گیاهم بده
لایق وصل تو که من نیستم اِذن به یک لحظه نگاهم بده

ای که حَریمت به مَثَل کهرباست شوق وسبک خیزی کاهم بده
تاکه ز عشق تو گدازم چو شمع گرمی جان سوز به آهم بده

لشگرشیطان به کمین من است بی کسم ای، شاه پناهم بده
از صف مژگان نگهی کن به من با نظری ، یار و سپاهم بده

در شب اول که به قبرم نهند نور بدان شام سیاهم بده
ای که عطا بخش همه عالمی جمله ی حاجات مرا هم بده

انشاءالله به قصد زیارت حضرت رضا علیه‌السلام عازم مشهد مقدس هستم. اگر توفیق همراهم شد، نایب الزیاره همه دوستان عزیز و همراهان یادداشت‌های آقا معلم خواهم بود. در باب زیارت حضرت رضا علیه السلام سخنانی را تقدیم دانش‌آموزان و زائران رضوی كرده ام كه در زیر آمده است. در آنجا با وام‌گرفتن از برخی واژه‌های فیزیك، سعی گردید تا نگاهی دیگر و رویكردی متفاوت در این حوزه ارائه شود. امید آنكه زیارت قبور ائمه علیهم السلام و شفاعت ایشان روزی همه مشتاقان و مریدان اهل بیت علیهم السلام شود. از همه شما عزیزان التماس دعا دارم.

[http://www.aparat.com/v/4DsL7]




نوع مطلب : پراكنده، تجربه زیسته، 
برچسب ها : زیارت، امام رضا (ع)،
لینک های مرتبط : نوای مشهور «آمدم ای شاه پناهم بده»،




شنبه 24 اسفند 1392 :: نویسنده : محمد نیرو
امروز بچه‌ها آزمون ریاضی داشتند. صبح بعد از نماز برای موفقیت بچه‌ها در آزمون دعا كردم. دو زنگی كه برای هركدام از كلاس‌ها در اختیار داشتم نیز برای رفع اشكال گروهی تخصیص دادم. در عین حال خود در میان گروه‌ها به رفع اشكال ایشان به ویژه سرگروه‌ها می پرداختم. به راستی مشاهده رفتارهای حل مسئله بچه‌ها از نزدیك، حقایق و كاستی‌هایی از ایشان را نمایان می‌سازد كه بدیل آن در عرصه‌های دیگر نیست. گاهی فكر می كنم كه من دغدغه بیشتری نسبت به امتحان بچه ها دارم تا ایشان. مسلما در مورد برخی چنین است. چرا كه وقتی از بعضی سوال می كردم كه در دو روز گذشته كه فرصت داشتید، چند ساعت برای آزمون مطالعه كردید؟ با كمال تاسف و تعجب سخن از حدود سه ساعت بود! ناگفته نماند برخی از این افراد، حتی در این آخرین فرصت پیش رو قبل از امتحان هم جویاگر مجدّ نبودند. البته صداقت دوستانم را در پاسخ‌گویی ارج می نهم و واكنش بازدارنده ای هم از این حیث بروز نمی دهم. چرا كه این صدق كلام را اولی و افضل بر نمره می دانم.
به هر روی برخی هم تلاش در خوری كرده بودند. از جمله شجاعی كه لیستی از شماره‌ سوالات دارای اشكالش را به من نشان داد. من هم مشتاقانه در كنار او نشسته و یك به یك آنها را برایش رفع اشكال كردم.

 

آنچه كه حائز توجه است، تفاوت‌های جدی در عملكرد گروه‌ها و سرگروه‌هاست. برخی با سرگروه خود سازگاری ندارند و مایل به خروج از گروه خود هستند و متقاضی حضور در گروه دیگر. در برخی گروه‌ها، بعضا مشاهده می كردم كه بچه‌ها كنار هم بوده ولی مطالعه انفرادی می كردند! بعضی از عملكرد سرگروه خود ناراضی بوده و مقبولیت و مشروعیتی برای او قائل نیستند. اینجا نقش رهبری اثربخش و برخورد فعال و خلاق معلم بسیار مهم خواهد بود. برخی سرگروه ها نیز توان اغنا كردن و مدیریت اعضای گروه خود را ندارند. به نظر می رسد،‌ نفس عمل كه بسیار مبارك است، نیازمند ملاحظات و ملازماتی است. یكی اینكه خود بچه‌ها در شكل‌گیری گروه سهیم بوده و احساس تحمیلی نكنند. دوم اینكه برخی مهارت‌های اجتماعی را به سرگروه‌ها گوشزد كنیم. به هر حال اگر قله هر گروه را بتوانیم بیاوریم بالا، بالطبع دامنه هم بالا خواهد آمد. به نوعی باید نیروسازی و سرمایه‌گذاری برای خواص از بچه‌ها كرد.
نكته مهم دیگر، تفاوت احساس ناخواسته و تعامل معلم در دو كلاس هم‌پایه و حتی در یك مدرسه است. این در حالی است كه ظاهرا گمارش دانش‌آموزان در كلاس‌ها به طور یكسان صورت گرفته است. گرچه معلم كتوم، سعی در كتمان آن كند؛ ولی گاه به سان احساس متفاوت پدری نسبت به فرزندانش می‌ماند كه بالاخره هم هویدا شده و هم اثرگذار خواهد شد (و لتعرفنهم فی لحن القول). به نظر می رسد این هم از وجوه پنهان آثار زیارت، مجالست و ارتباط است. عمده‌ِی (به تعبیری) انرژی مثبت و منفی صادره و تاثیرگذار در جوّ كلاس، برخاسته از كانون‌های آن است. اینجاست كه نقش خواص در كلاس بهتر نمایان می شود. گاه احساس می كنم، به نحوی توجهات (باج‌ یا استحمار!) مشروع و قابل توجیه، در ایجاد زمینه كلاسی مفرح و موثر، مجاز و شاید ضروری باشد.
بچه مثبت‌ها كه سراپا توجه و گوشند. در آنجایی هم كه انتظار نقش آفرینی موثر و مشاركت می‌رود، جلودارند. گویا در این میان نقش كاهنده عناصر اخلال‌گر و مخرب است كه بیشترین زمینه اصطكاك و اخلال در برنامه‌های معلم و ذهن و روان او را دارد. بلاتشبیه گویی یك ویروس كوچك، ممكن است یك پیكری را از حركت باز می دارد. وجود عناصر مخرب، سو‌ءاستفاده‌گر و بازدارنده، احساس امنیت را از معلم سلب می كند؛ آنگونه كه ترجیح می دهد رفتارش را (بعضا بر خلاف میل و باورش) آنگونه بروز دهد كه احساس امن و آرامش از دانش‌آموز سلب شود تا زمینه این تخلف و تخطی مهیا نشود. طبعا در این بستر، سهم فعالیت‌های مشاركتی و حلاوت ریاضت ریاضی كاسته خواهد شد. این مهم به خصوص در مدارسی كه متولیانش روی خوش نسبت به اخراج دانش آموز از كلاس نشان نمی دهند، و انتظار دارند كه معلم خود مسائل مربوط به كلاسش را حل و فصل كند، بیشتر خود را نشان می‌دهد. به هر صورت باز هم بلاتشبیه یك بز گر، گله را گر می كند. لذا توجه مسئولین ثبت نام مدرسه در ثبت نام دانش‌آموزان، از این حیث بسیار حائز اهمیت است.


در زنگ سوم آزمون برگزار شد و من در زنگ چهارم تنها با 1/2 كلاس داشتم. در ابتدا به ضرورت تحلیل آزمون اشاره كردم و اینكه بعد از پرداختن جدی به سوالات آزمون، زمین ذهن، شخم خورده و آماده جذب بذر دانش در قالب حل سوال و رفع اشكال است. كاری كه معمولا دانش‌آموزان عمدا یا سهوا از آن روی‌گردانند. تخته فوق پاسخ تشریحی آزمون است كه با كلیك روی آن، صفحه بزرگ آن قابل نمایش است و دوستان 1/1 نیز می توانند جواب‌های خود را با آن مقایسه كنند. پیش از حل سوالات، از دانش‌آموزان خواستم در مورد فلسفه یا اهداف آزمون در كل نظر دهند. در اظهارات ایشان نكات ارزنده ای بود. آنها چنین مواردی را بازگو كردند:
  1. سنجش دانش‌آموزان توسط مدرسه یا معلم از میزان تلاشی كه كرده یا آنچه فراگرفته اند
  2. خود ارزیابی بچه‌ها نسبت به میزان یادگیریشان
  3. الزام بچه‌ها به درس خواندن
  4. حال گیری و آزار رسانی توسط معلم! آنگونه كه برخی واژه انتقام را به جای امتحان برای برخی موارد یاد كردند.
  5. تعیین سطح بچه‌ها برای مثلا گروه‌بندی
  6. ایجاد فضای رقابت
  7. بررسی میزان تحقق اهداف در برنامه درسی
  8. ارزیابی از عملكرد و میزان توفیق معلم در تدریس
در این میان چند جمله معترضه هم داشتیم. مثلا شیرخدایی به عوارض آزمون‌های زیاد و به تعبیر من آزمون‌زدگی اشاره كرد كه هم اعتبارش كاسته شده و هم قبح نمرات پایین آن نزد بچه‌ها از میان می رود. او قائل بود كه آزمون كم ولی با كیفیت (مقدمات و تعقیبات آن از جمله آماده سازی‌ها، پیگیری‌ها، تحلیل‌ها و ...ی به هنگام) موثرتر است. چگونیان هم اشاره كرد كه آزمون به تنهایی نشان و ملاك كاملی نیست. چراكه ممكن است در شرایط اضطراب، فرد نتواند تمامی معلومات و مهارت‌هایش را ظهور و بروز دهد.
من هم تصدیق می كنم كه برخی قبل از آزمون به واقع اضطراب داشتند. گاهی دست برخی را می گرفتم تا آرامش پیدا كنند. برخی را هم با كلام سعی در تسكینشان داشتم. ناگفته نماند كه برخی هم كه برایشان گویی واژه اضطراب تعریف جدی ندارد و ای كاش این به خاطر تسلط كامل و اطمینانشان از توفیق، حاصل می شد!
گاه معلمان مدارسی كه مع الاسف، ارزیابی كارشان، حصر در نتایج آزمون‌های كتبی است، گویی كارنامه و امكان و شرایط ادامه همكاریشان را ذیل آن به نظاره و انتظار می‌نشینند. اینجاست كه این هدف ناروا، رویكردهایی از سنخ خود را در كلاس درس برمی‌تابد. ای كاش چنین مدارسی، عوامل موفقیت تحصیلی دانش‌آموزان و سهم هر یك را واكاوی نموده و آنگاه توپ را در زمین معلم بخت‌برگشته بیندازند.


امروز همچنین مدیر محترم مدرسه، جناب آقای توسل، به بنده امر كردند كه در سال تحصیلی آتی، تدریس ریاضی دانش‌آموزان پایه اول و دوم را عهده دار شوم. این امر در پی گفته‌های مقدماتی پیشین حادث شد. او قائل بر ضرورت دنبال كردن رویكرد حاضر در آموزش ریاضی در طی چند سال است. من هم به همین دلیل با نظر ایشان موافقم؛ گرچه پیشتر به تقاضای وی پیشنهاد كردم كه مانند امسال، پایه اول و چهارم را ادامه دهم. لكن ایشان مطلبی را در نشست قبلی اشاره كردند و سهم آن را در تصمیم گیری 5 درصد بیان داشتند كه به رغم انتظار،تاسف 95 درصدی را برای من به دنبال داشت! 
همچنانكه پیشتر اشاره كردم امسال به دلیل خیرخواهانه‌ای برای مدرسه و به پیشنهاد خودم، بعد از 9 سال متمادی تدریس حساب دیفرانسیل و انتگرال سال چهارم با بیشترین میانگین درصد كنكور نسبت به دیگر همكارانم در درس تحلیلی و گسسته‌، به تدریس ریاضی كنكور تجربی پرداختم (كه خوشبختانه بنا بر اظهار بچه‌ها و كمك معلم راهنمای پایه، باز هم سال خوب و مفیدی سپری شد) و همكار دیگرمان در پایه را كه از دوستان صمیمی‌ گذشته‌مان بوده و هست، برای تدریس نخستین این درس توصیه كردم. سال تحصیلی آتی هم كلاس چهارم تجربی نیز نخواهیم داشت.
اما نكته 5 درصدی جناب مدیر این بود كه ایشان اشاره داشتند به جهت بر هم نخوردن احساس امنیت شغلی همكارمان، بگذاریم همان همكار گرامی پایه چهارم را ادامه دهد. او صادقانه اذعان داشت كه واژه امنیت شغلی و توجه به آن را از نقدهای پیشین حقیر استفاده كرده و اكنون كاربست آن را در له دیگری و علیه خود می‌یابم. البته ایجاد و توجه به این مفهوم فی نفسه مبارك است و آن هم ثمرات غصه‌ها و گفته‌های گذشته است. ناگفته نماند كه پیوندهای ریشه‌ای محكم‌تر از عوارض چنین اظهاراتی است.


در اینجا اول چیزی كه به ذهنم رسید این بود كه حسنات الابرار، سیئات المقربین. دوم اینكه ای كاش مدیر بزرگوار، این مطلب غیرضروری و به قول وی با سهم ناچیز را بیان نمی‌كرد كه مراد مشترك، بدون عوارض حاصل می شد. بالاخره اینكه برخی واژه‌ها كه بار معنایی خاص دارند، گاه از حافظه ها زدوده نمی‌شود و همچنان آثار نامیمون بعضا تقلیل‌یافته‌اش باقی می ماند. همكاری كه كارش در مجموعه‌ای كم نظیر بود می گفت كه در پی تنها یك سوء تفاهم، در 5 سال گذشته از سوی مدیرش چنین خطاب و عتاب شد كه "من برای همكاری از شما خواهش نمی كنم." یا "شده ماهی ده میلیون تومان به كسی می دهم تا در غیاب كار را شما جمع كند" در حالی كه مدرسه توان مالی پرداخت حقوق‌های به موقع همكاران را نداشت. و مطالب تحقیرآمیزی دیگر و قص علی هذا. او می گفت كه همكاری ما هنوز هم در سطح خوبی ادامه دارد ولی آثار مخرب آن در ضمیر وی هنوز باقی مانده. خلاصه هر چند هر نوع قضاوت، ملازم فهم و درك دقیق بستر است، لكن مدیریت آموزشی در كل و به ویژه در برخورد با نیروی انسانی، ظرائف زیادی را می‌طلبد. نویسنده كه به ظاهر از بیرون گود افاضه می‌كند! معترف است كه فاقد چنین توانایی‌ای بوده ولیكن فكر می كند فقدان آن، مانع اظهار نظری مصلحانه و مشفقانه نخواهد بود.


امروز همچنین برای آخرین بار! به كلاس دانش‌آموزان مدرسه میزان رفتم. پیش از آن، به منظور تجدید دیدار و تبریك سال جدید، خدمت صدیق عزیزم آقای رستمی رفتم. او كه برای بررسی مدارس مشخص عراق از طرف موسسه نور مبین به این كشور عزیمت كرده بود، روز گذشته بازگشت. آقای رستمی همچنین از طرف موسسه میزان در فضای مجازی به سه زبان دنیا به تبلیغ مدارس اسلامی می پردازد. من به بچه‌های میزان وعده كرده بودم كه به عنوان عیدی  تصویری را در وبلاگ قرار خواهم داد. این عكس برای ایشان معنادار است. من این عكس را كه مربوط به ربع قرن گذشته است، با اجازه آقای رستمی برای نخستین بار رونمایی كرده و به ایشان و همه همكاران و دانش‌آموزان موسسه میزان اهدا می كنم.


خوشبختانه مدرسه میزان هم دارای محیطی علمی- مذهبی است. آنجا همكاران ارزنده‌ای به فعالیت مشغولند. دانش‌آموزان آنجا هم (لااقل آنهایی كه در ارتباط با من بودند) دارای اخلاق و شایستگی های قابل توجهی هستند. ایشان به همراه مربیان خود، آماده سفر به اردوی جهادی هستند. برای من حضور در این مجموعه تجربه مبارك به همراه خاطرات خوش بود. محققا اگر منزل ما در نزدیكی میزان بود، انتخاب نخست مدرسه فرزندم را آنجا قرار می‌دادم. كلاس آخر ما نیز به فراخور تقاضا و نیاز بچه‌ها، بحث مثلثات بود. در آنجا كلاس با سوال ریاضی كه از حضرت امیر علیه السلام (و به نوعی مرتبط با مثلثات) پرسیده شد و پاسخ ایشان، آراسته شد. فرمایش حضرت آقا نیز كه در بالا آمده، در تابلوی كلاس ایشان درج شده بود.


ارتباط خوبی هم به فضل الهی و بستر مهیای آنجا بین من و كلیه دانش‌آموزان دو گروه شكل گرفت كه امیدوارم منشاء اثر شده باشد. حس خوب دوسویه من و بچه‌ها در پایان این دوره شاید گواه امیدوارانه‌ای به این اثربخشی باشد. عكس زیر نیز در پایان كلاس گروه دوم گرفته شد كه در خاطر و خاطره‌ها خواهد ماند انشاءالله. من حسب امر پیش‌كسوت جهاد و شهادت و از پیشروان تعلیم و تربیت اسلامی، آقای دادگستر نیا و دعوت جناب آقایان موسوی و مدرسی توفیق حضور یافتم و از همین جا مراتب قدردانی و تشكر خود را به ایشان از این روی ابلاغ می كنم. از كلیه دانش‌آموزان خوب مدرسه هم به خاطر همكاریشان تشكر كرده و از قصورات احتمالی حلّیت می طلبم و برای همه عزیزان سالی سرشار از موفقیت را آرزومندم.


اما...
از این هفت نوبتی كه خدمت عزیزان بودم، در نوبت پنجم مدیر مدرسه به بیان قواعد و شاخص‌های تعیین پاداش همكاران پرداخت. از آنجا كه پایان آن برای بنده قابل توجه بود، از ایشان خواستم كه نتیجه‌اش را برایم مشخص كند كه این كار به آینده موكول شد. دست آخر در آخرین روز، بسته‌ای كه نشان از پاداش جبران خدمت بود از سوی ایشان به بنده داده شد. حسب احترام و ادب این بسته، بسته ماند تا هنگام بازگشت از مدرسه. در آنجا متوجه شدم كه حق الزحمه اینجانب برای این كلاس‌های فوق برنامه،‌ حدود ثلث داخل متن برنامه مدرسه خودمان لحاظ شده است. من برای اینكه مطمئن بشوم اشتباهی رخ نداده، با جناب مدیر تماس گرفتم و برایم یقین حاصل شد كه میزان برای میزان چنین است. در ضمن نمی‌خواستم خاطر عاطر عزیزان را نیز با عودت آن مكدر كنم.
به رغم اینكه مابه‌التفاوت آن، كمترین بهای ارادت بنده به آقای ربیعی و رفاقت و اخوتم با آقای رستمی است و حداقل، گزینه‌های سال آتی اینجانب را محدودتر و انتخاب را سهل‌تر خواهد كرد، اولا به ارزش رودربایستی نداشتن و شفافیت به هنگام جناب آقای توسل بیشتر پی بردم، ثانیا تاسف خوردم كه شاخص مدرسه‌ای فخیم مانند میزان، آنچنانكه از بنده سوال شد تا تعیین حق الزحمه گردد، محدود به سنوات، مدرك، تعداد فرزند و سابقه جبهه است و به صلاحیت‌ها توجه كمتری می‌شود (بعید می دانم رزومه همكاری در آن مجموعه از حیث ابعاد پژوهشی، آموزشی، تحصیلی و خدمات علمی، همپا یا فائق بر اینجانب باشد). نكته جالب دیگر اینكه نرخ پرداختی معلمان پیش دانشگاهی حدود دو برابر پایه است. یعنی برای من كه تخصص اصلیم در پیش دانشگاهی است و كار آن مقطع برایم سهل‌تر است، ارزش وقت‌گذاریم در پایه نصف می شود! مانند آن می ماند كه اگر طبیب، بزرگسال را مداوا كند هزینه‌اش از مداوای خردسال كمتر باشد! خدای سبحان به ناخدای مدرسه سبحان خیر عطا كند كه شایسته‌سالاری را جدا از پایه محوری، غالب بر رویه‌های كلیشه‌ای می كند. نگاه ارگانیكی او افزون بر رویكردهایی مكانیكی است.
به هر صورت ما مدتی میهمان خوانده میزان بودیم. در سیاق ائمه طاهرین علیهم السلام نیز یافته‌ایم كه حتی اگر خود، نان خشكیده هم می خوردند، ولی میهمان را با اطعام در خور، اكرام  می‌كردند كه "اكرم الضیف ولو كان كافرا". این مطلب را نه از باب گلایه‌ كه به عنوان شاهدی دیگر از ظرائف مدیریتی و از باب دلسوزی تقدیم مدیران عزیز می‌كنم تا در صیانت از دیگر نیروهای آنی و آتی دقت بیشتر حاصل شود. 




نوع مطلب : تجربه زیسته، 
برچسب ها : آزمون، زیارت، ثبت نام، هوش اجتماعی، مدیریت مدرسه،
لینک های مرتبط : آیا شما هوش اجتماعی دارید؟،





به مناسبت سفر زیارتی مشهد مقدس دانش‌آموزان پایه اول دبیرستان سبحان

همزمان با اردوی زیارتی دانش‌آموزان پایه اول دبیرستان بر آن شدیم كه نخست گزارش روز به روز اردو را برای اطلاع والدین و دوستان غیرهمسفر تقدیم كرده و همچنین یادداشتی درباره زیارت را به همراه مسابقه پیامكی در ایام اردو (20 لغایت 25 بهمن ماه) تقدیم علاقمندان نماییم. محتوای این متن در سخنرانی نشست چهارم چهارسوق تحت عنوان زیارت در مدرسه پنهان آمده و متن مقاله مرتبط با آن برای ششمین همایش ملی آموزش در دانشگاه شهید رجایی ارسال شده است.

همچنین برای دانش‌آموزان سبحان در دو سال گذشته هنگامی كه آقای صمیمی معلم راهنمای پایه اول بودند، پیش از عزیمت ایشان به مشهد مقدس در جلسه هفتگی پایه موضوع زیارت امام رضا علیه السلام را تقدیم ایشان كردم كه فایل صوتی آن قابل دانلود است.

والدین گرامی، دوستان و همكاران عزیز: سفرنامه روزانه مشهد مقدس دانش‌آموزان پایه اول را از طریق وبلاگ یادداشت‌های آقا معلم دنبال نموده و نقطه نظراتتان را با ما درمیان بگذارید.

آنچنان­که از روایات معصومین علیهم‌السلام استفاده می­شود، زیارت امری مهم، سازنده و مورد تاکید است. سید مجتبی حسینی در کتاب مقامات اولیاء (شرح زیارت جامعه کبیره)، تأثیر زیارت را به سان القاء معرفی می­کند. در توضیح این مطلب با وام گرفتن از برخی مفاهیم فیزیک، باید گفت که زیارت، نوعی قرار گرفتن در میدان مغناطیس است و همچنانکه می­دانیم، میدان مغناطیسی به رغم وجود شدت و ضعف، صفر نمی­شود. شاید به دلیل درک و دریافت بهتر ما از این شار مغناطیسی (بهره معنوی)، دعوت به زیارت مکانی شده­ایم. در تشبیهی برای تقریب به ذهن می­توان حضور آهن (ماده مستعد) در میدان مغناطیس یک آهن­ربا را در نظر گرفت. اثری که این حضور به همراه دارد، در علم فیزیک، تعبیر به القاء می­شود که منجر به ایجاد خاصیت مغناطیسی و آهن­ربایی در آن خواهد شد؛ هرچند به ظاهر رخدادی عینی صورت نمی­پذیرد. بعد از این حضور، بر اساس خواص و ساختار درونی ماده (مثلاً میزان ترکیب آهن با کربن و ...)، خاصیت آهن­ربایی در طیفی از شدت و ضعف و در طیفی از ماندگاری شکل گرفته، به طوری که مواد مواد مغناطیسی نرم ، مواد مغناطیسی سخت و مواد مغناطیسی نیمه‌سخت را از یکدیگر متمایز می­کند. تأثیر زیارت و ماندگاری آن بر روی افراد نیز چنین متفاوت بوده و مبتنی بر خواست و آمادگی آنها است.

نکته حائز توجه آن است که آهن، پس از حضور در جوار آهن­ربا و دریافت خاصیت آهن­ربایی، تغییر ماهیت داده و حالا خود نیز می­تواند آهن­های مشابه را جذب کند و چنین وجهی نیز در زیارت نیز صادق است. شاید قدمای ما در پی تغییر ماهوی زائر، نامی جدید را برای او بر گزیده و به طور مثال به زائر بیت­الله الحرام پیش‌وند حاجی و برای زائر رضوی پیش­وند مشهدی را می‌افزودند. به تعبیری دیگر، شمعی که روشن ‌شود، می‌تواند دیگر شمع­ها را نیز روشن کند. امام رضا علیه‌السلام فرمود: كسی كه زائر ما را زیارت كند مثل آن است كه خود ما را زیارت كرده ‌است‌. چرا که زائر، چیزی گرفته كه شمع خاموش وجودش روشن شده است.

این آهن‌ربا كه تا دیروز آهن بود و هزاران آهن دیگر در كنارش بوده و‌ هیچ اثری بر آن‌ها نمی‌توانست داشته باشد‌، اکنون تحت القا و مغناطیس وجود امام‌(ع)، آهن‌ربا شده ‌است. حالا وقتی به دیار خود بر می‌گردد او نیز می‌تواند عده‌ای را جذب و حتی آهن‌ربا كند. برخی انسان­های الهی (مانند آیت الله بهاءالدینی(ره)) گاه با رؤیت مافی­الضمیر زائران امام رضا علیه السلام، ناظر بر تغییر و تبدیل باطن ایشان بودند. پس در زیارت، یك القا صورت می‌گیرد‌ و روح از آن تأثیر می‌پذیرد.

روح حالتی دارد كه هم تأثیر می‌گذارد و هم تأثر می‌پذیرد و این تأثیر بین ارواح در اثر حضور فیزیكی جسم‌هایشان (همنشینی یا زیارت) در كنار هم (خصوصاً از دو كانال چشم و گوش كه مجرای تغذیه روح است) انجام می‌شود. دستورات اخلاقی شریعت و تبیین خصال همنشین شایسته، به دلیل وجود چنین مهمی است. گرچه امروزه از این حقیقت، به انرژی مثبت یا منفی یاد می­شود؛ لیکن باید در نظر داشت که انرژی، واجد ماهیتی مادی است که قانون بقای ماده و انرژی در علم فیزیک را برمی­تابد، و چنین تأثیراتی برخاسته از ارواح غیرمادی است. به نظر می­رسد در حدیث تربیتی از امام صادق علیه‌السلام مبنی بر آنکه دعوت­کننده مردم، به غیر از زبانتان باشید، فراتر از دعوت عملی، ناظر به ارواح ساخته شده­­ای است که صرف حضورشان، و حتی فازغ از هرگونه فعل و سخن، اثر سازندگی خواهند داشت. چنین سازوکاری به دلیل آنکه نمود عینی ندارد، اغلب مغفول واقع می‌شود. حال آنکه بسیاری از پدیده­های نادیدنی از جمله امواج رادیویی، موجب تغییر و تجلی در گیرنده­ای مناسب بوده و مَثَل روح و صادرات و واردات آن نیز چنین است. لذا جای تعجب نخواهد بود که پیامبر(ص) به عنوان سفیر هدایت بشریت، به بیان امیرالمؤمنین(ع) در اکثر اوقات ساکت بودند!

روح که عامل حیات و حقیقتی ابدی است، زمینه بهره­مندی همیشگی را به ویژه در مورد امامان معصوم علیهم‌السلام مهیا می­کند. چنانچه امام صادق علیه‌السلام در پاسخ به سوال فردی که پرسید: آنها كه توفیق زیارت شما را ندارند، چه بكنند؟ فرمود: آنهایی كه بعد از مرگمان به زیارت ما آمده‌اند (به زیارت قبور ما بیایند) مانند كسانی هستند كه در حیات ما به زیارت ما آمده‌اند. تا آنجا که در برخی از زیارت­نامه­ها به حیات مزور اعتراف شده تا زائر متوجه باشد که با زنده حرف می­زند و زنده­ای را زیارت می­کند. در زیارت امام رضا علیه‌السلام می­خوانیم: "گواهی می­دهم که سخنم را می­شنوی و جواب می­دهی".

نمونه­های تاریخی از تأثیر زیارت

برای دریافت متن كامل یادداشت كلیك كنید

سوالات مسابقه:

در نوشته حاضر مراد از " و کان اکثر دهره صامتاً " کیست؟

1)پیامبر اعظم (ص)         2) امیرالمومنین (ع)          3) امام صادق (ع)             4) امام رضا (ع)

در نوشته حاضر، کدام یک از افراد زیر در زیارت امام علی (ع) تحول یافت؟

1) ابوبصیر                      2) زهیر بن قین بجلی        3) کعب انصاری خزرجی     4) قرضة بن کعب انصاری

 

حدیث " کونوا دعاة الناس بغیر السنتکم " از کیست؟

1) پیامبر اعظم (ص)         2) امیرالمومنین (ع)          3) امام صادق (ع)             4) امام رضا (ع)

 

  لطفاً برای شرکت در مسابقه و قرعه­کشی جوایز، نام و نام خانوادگی، شماره سوال و گزینه صحیح را  ، به شماره همراه 09126127370 ارسال نمایید.





نوع مطلب : پراكنده، 
برچسب ها : زیارت، القا،
لینک های مرتبط :